Met een geheel incomplete bezetting (maar liefst een derde van het team was op vakantie), begon Atalante D1 aan de eerste bekerwedstrijd. Het veld werd gevuld met wat improvisatie: de normale libero Bo mocht op buiten, en de net van vakantie teruggekeerde Julia op midden.
Het was dus zaak dat Brittany, Karin, Lotte en Rosa op hun vertrouwde plekken de stabiliteit in deze wedstrijd brachten. Dat lukte uiteindelijk wel, maar dat duurde even.
De eerste set was een wennen aan elkaar
In de eerste set van de wedstrijd tegen Heyendaal D6 ging het alle kanten op. De afstemming liep lang niet overal lekker, en met name de servicepass werd te passief gebracht en ging daardoor meteen over het net – of bleef net te veel hangen.
Bij Heyendaal D6 was het niet veel beter, de elfkoppige opkomst moest als team ook nog duidelijk aan elkaar wennen. Daar was een deel van de hoop op een goede uitslag voor deze wedstrijd dan ook op gevestigd.
Het grote verschil was echter dat Heyendaal minder fouten maakte. Bij 11-11 leek het nog gelijk op te gaan, maar Atalante D1 maakte in deze set geen gebruik van het thuisvoordeel door vijf foutservices te produceren.
Mede daardoor liep Heyendaal D6 uit naar 13-19. Bij Atalante was de precisie er nog niet, en was de wil het mooi te doen groter dan het besef in ieder geval te zorgen voor een oplossing.
Atalante kwam wat terug bij 17-21, maar daarna was het met 18-25 toch gedaan.
Tweede set als kantelpunt
Met dezelfde opstelling (!) de tweede set in. Tot 7-7 weer gelijk op, maar bij 12-11 had Atalante de eerste voorsprong in deze wedstrijd te pakken. En die werd hardnekkig verdedigd. De veldverdeling was inmiddels duidelijker, daardoor begon het meer op echt volleybal te lijken.
Via 18-15 en 23-21 werd het aan het eind nog even spannend, maar bij 25-22 was duidelijk dat de strijdlust van Atalante D1 groot was.
Atalante d1 domineerde de derde set
Aan het begin van de derde set met dezelfde opstelling (!) liep het even stroef (time-out bij 2-7). Bij 12-15 was dat al wat ingelopen, maar toen begon Bo aan een servicereeks.
Van die stand werd meteen doorgelopen naar 20-15. De services die door Heyendaal nog enigszins verwerkt konden worden leidden niet tot spectaculaire aanvallen en waren daardoor goed verdedigbaar door Atalante.
Vanaf dat moment begonnen de aanvallen van met name Lotte en Rosa te lopen. Julia pikte zeker met haar service een aantal punten mee en Karin kreeg als herintreder ook steeds meer feeling met de diagonaalplek.
Brittany kon in die fase de aanvallers goed bereiken, maar had inmiddels al wel een lager energieniveau. Gelukkig werd het haar toen makkelijker gemaakt.
Heyendaal kwam aan het eind van de set bij 23-16 nog even terug naar 23-20 (time-out), maar toen was het een kwestie van tijd voordat deze set met uiteindelijk 25-23 door Atalante werd gewonnen.
De vierde set moest de laatste zijn
Met dezelfde opstelling (!) de vierde set in. Heyendaal was inmiddels aan weer een andere opstellingsvariant begonnen, in de hoop deze set binnen te halen, anders was de wedstrijd afgelopen.
Beide partijen maaken hun punten – en hun fouten. Bij 9-9 en 13-13 kon het nog alle kanten op. Met wat meer servicedruk aan Atalante-kant werd de resterende aanval van Heyendaal op buiten voorspelbaar, zodat er bij 20-19 een voorsprongetje was.
Vanaf dat moment ging de Atalante-blokkering op rechtsvoor op rechtdoor en bleef de midachter-verdediger hangen op midden. Dat was de nekslag voor Heyendaal, ze kwamen er niet meer doorheen.
Atalante D1 won die set met 25-23, en daarmee de eerste bekerwedstrijd. En maar goed ook, want een eventuele vijfde set zou nog wel eens een (conditie)probleem kunnen worden. Nu was er een duidelijk groei gedurende de wedstrijd. Hopelijk is daarmee het beginniveau van de volgende wedstrijd tegen Ikaros D2 wat hoger en kunnen we daar met dezelfde opstelling (!) verder groeien.